... و مشروطه اسبی بود

که شیهه می کشید

تا زخم سوارش

با لیسه های ماه

التیام یابد!

اما از پشت بهارستان

سایه ای به رنگ سنت ها

شقیقه هایش را

نشانه رفته بود!

دقیقن به سبکی که اسب تزار

در آبیِ یخی

ماه در خونش تلالو می زد!

ماه مادیانی ست

که تا اسعد ستارگان شیهه می کشد

تا زخم هایش

با لیسه های پلنگ

ترمیم یابد!

مادرم می گفت:

عاشقی

یک شب است و

پشیمانی

هزار شب!

حالا هزار شب پشیمانم

که چرا

یک شب عاشق نبودم؟!